Oordelen…

Ik verbaas me er elke keer weer over.Hoe makkelijk er aannames worden uitgesproken, meningen worden gevormd over anderen. Hoe fijn zou het zijn als iedereen gewoon zijn of haar eigen keuzes mocht maken en niemand daar een oordeel over zou hebben. Want tegenwoordig lijkt het wel alsof oordelen altijd maar mag en kan. Het is zo makkelijk om “iets” van iemand te vinden, alleen maar omdat die persoon anders is dan jij.

Ik oordeel zelf niet snel en als ik het toch doe ( ik ben ook een mens 🙂 ) probeer ik  altijd eerst naar mezelf te kijken; Waarom stoort het mij, waarom raakt het mij? Vaak als ik die vragen beantwoord heb, weet ik dat het onderliggend iets met mijn normen en waarden te maken heeft en hoef ik dit dus niet op de ander te betrekken en uit te spreken.

Je opvoeding, de dingen die je meemaakt, je levenservaring….al die dingen samen vormen jou. Mensen spreken wel eens uit : “Zo, ben ik nu eenmaal opgevoed. ik weet niet beter, of ik heb gewoon altijd pech. ” Persoonlijk denk ik dat je altijd een keuze hebt,een keuze in hoe je met de dingen die je tegenkomt omgaat. Dat dit niet voor iedereen even makkelijk is, is een feit. De één zal er veel harder voor moeten knokken. En waar de één dat wel wil, zal de ander die keuze niet maken. En dat is ook goed. Het zou fijn zijn als ieder zijn of haar eigen pad kan bewandelen en dat mensen hier niet over zouden oordelen.

Als je merkt dat je steeds tegen dezelfde problemen aan blijft lopen in jouw leven en je wordt daar niet blij van, kijk dan eens wat je zelf  kunt aanpassen. Ik zeg altijd maar : ‘Je kunt de wereld om je heen niet veranderen, maar zelf kun je wel dingen anders aanpakken.” Automatisch verandert daardoor ook jouw kijk op het leven. Niet omdat het leven nu opeens heel anders is geworden, maar puur omdat jij er anders naar kijkt.

Elk oordeel dat jij over iemand anders hebt, zegt onbewust iets over jou als persoon. Dus als je nu denkt : “Wat schrijft die Paula toch veel over haar gevoelens…..pffff. ” is dat waarschijnlijk iets dat jij niet vaak doet. En of je daar, na het lezen van dit stuk, iets mee gaat doen, is jouw keuze 🙂

 

 

4 thoughts on “Oordelen…

  1. Ik moest goed kijken of ik niet iets van mijzelf aan het lezen was … zo herkenbaar! Wat ik ook heb gemerkt, recentelijk nog -niet arrogant bedoeld- is dat je ook vaak met mensen spreekt die daar -nog- niet toe in staat zijn. Die in de verdediging schieten of die eigen ervaringen als ijkpunt aanduiden om jouw ervaringen te ontkrachten. Daar word ik dan weer kriegel van, maar dan begin ik mijn eigen kriegel uit te pluizen en laat hun hun verhaal doen zoaks ze zelf eisen. Haak dan later weer in… Maar zelfs dat wordt vaak niet begrepen. Enfin, mijn reactie op jouw stuk vliegt nu alle kanten op omdat ik er, zeker na enkele ervaringen van de afgelopen dagen ook weer veel over na heb gedacht. Waar sommigen ook weer een mening over hebben, want ‘je denkt overal te veel over na, dat mag niet’ en ‘geloof maar wat ik je zeg’…. Waarbij ik denk ‘dat station ben ik juist al lang gepasseerd’… 😉
    Soms is zwijgen beter dan spreken. En soms ogenschijnlijk toegeven beter voor de lieve vrede. En wat veilige afstand nemen voor jezelf.
    Kun je het nog volgen? 😉 Liefs en dank je wel voor het delen van dit mooie stukje 💖

    1. Bedankt voor jou reactie!Ik vond het wel spannend om deze te plaatsen,omdat mensen daar ook weer iets van kunnen vinden.Ik ben nog veel te gevoelig voor de meningen van anderen en daar wil ik graag vanaf☺Dus ga ik er toch vaker over schrijven. Het is iets dat mij bezighoudt. .en ik snap ook wat je schrijft dat mensen daar nog niet aan toe zijn. Soms voel het alsof ik de enige ben die zo denkt 😆😆

Als je vragen hebt, kun je deze altijd stellen!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.