“Mam, zijn papa en jij nog verliefd? “ Zomaar een vraag van de jongste dochter op een vroege zaterdagmorgen. Ik kijk haar lachend aan en vraag hoe ze daarbij komt. Ze legt mij uit dat ze veel vragen in haar hoofd heeft over de liefde en vraagt of ze mij daar wat vragen over mag stellen. Natuurlijk mag dat! Ik ben nu wel erg benieuwd.

“Mam, hoe weet je nou dat je verliefd bent? “ Ik leg haar uit dat verliefd zijn het allerfijnste gevoel is dat er is. Het gevoel van duizenden vlinders in je buik, het gevoel dat je alles aan kunt en dat niets anders belangrijker is dan jouw verliefdheid. ”

“Maar ben je dan altijd verliefd, je hele leven lang?” Ik glimlach, ik heb het hier zo vaak over gehad met vriendinnen. Hoe fijn het zou zijn als je dat verliefde stofje ergens kon kopen en af en toe even terug kon naar dat verliefde gevoel van vroeger. Ik vertel haar dat verliefdheid over gaat in liefde en dat dit ook een heel fijn gevoel is. Dat dit nog sterker is dan verliefdheid, maar anders voelt.

“Maar mam, ben jij vroeger dan OOK op iemand anders dan papa verliefd geweest?  Daar snap ik niets van! Hoe kun je dan weten met wie je wilt trouwen?”    ( Waarom was ik dit gesprek ook alweer begonnen 🙂 )  Door de vragen die ze mij stelt, ga ik weer even terug in de tijd. Zoete herinneringen komen naar boven en even dwalen mijn gedachten af …… tja, hoe leg ik dit nu weer uit. 🙂 Ik antwoord dat ze nog heel jong is en dat ze nog heeeeeel lang de tijd heeft om daarachter te komen en dat ze nu vast nog niet weet met wie ze wil trouwen. Haar antwoord laat me smelten : “Jawel hoor mam, ik ga later met papa trouwen, want weet je, papa groeit gewoon weer opnieuw in de wereld! ” 🙂

Kinderlogica, ik houd er zo van! 🙂