Deze week word ik alweer 37, bijna een veertiger. Leeftijd zegt mij persoonlijk niet zoveel, maar ik merk wel dat ik ouder word. Niet alleen qua rimpels en dat de kilo’s er niet meer zo makkelijk afgaan :), maar meer dat ik anders in het leven sta.

Ik vraag mezelf af of verandering te maken heeft met ouder worden of dat het ermee te maken heeft, dat je juist door wat je meemaakt andere inzichten krijgt. Zelf geloof ik er  in dat ieder zijn eigen lessen te leren heeft en dat je telkens weer andere (nieuwe) lessen op je pad krijgt. Het klinkt misschien allemaal een beetje zweverig, maar het is toch gewoon fascinerend om te zien dat “elk huisje zijn kruisje” heeft en dat iedereen uiteindelijk met een probleem / een moeilijke situatie / een ziekte te maken krijgt, ook al zijn er miljoenen mensen op de wereld.

Laatst had ik bijna een aanrijding met een oude mevrouw. Ze keek niet goed uit en zoefde zo de rotonde op. …levensgevaarlijk. In plaats van haar te vervloeken, was ik blij met mijn reactievermogen,daar prees ik mezelf gelukkig voor.Ik geloof er heel sterk in dat het ervan afhangt hoe je omgaat met de dingen die je in jouw leven tegenkomt en dat je hierdoor je kijk op het leven kunt veranderen.Het simpele gegeven dat je je niet hoeft te ergeren aan mensen en situaties is daar een mooi voorbeeld van.

Ben je gelukkig als je alles goed voor elkaar hebt ” huisje , boompje, beestje”,of word je gelukkig van heel veel geld? Ik geloof dat de eeuwige zoektocht naar geluk er juist voor zorgt dat er heel veel mensen ongelukkig zijn. Het leven is niet altijd leuk, ik schreef er al eerder over. Maar het is wel een leven dat jij kunt beïnvloeden. Beïnvloeden door jouw manier van denken.

Gelukkig heb ik nog een heel leven voor me. Een leven waarin ik nog heel veel dingen mag leren, mag groeien en mag genieten van de dingen die op mijn pad komen. Ik ben benieuwd naar mijn 38ste levensjaar 🙂