Een uitgestippelde route voor het leven. Bestaat zoiets? Als je jong en onbevangen bent en van de wereld nog geen weet hebt, weet je dan al wie je bent?

Het leven is als een pad, met verschillende wegen die je kunt belopen. Met splitsingen, keuzes, hobbels, obstakels, routes. Elke keuze brengt je weer ergens anders. Spijt hebben van een bepaalde route heeft geen zin. Op het moment dat je een keuze maakt, is dat wat je op dat moment wilt en waar je klaar voor bent. Terugkijken, omkijken, wat als, wat dan……het heeft allemaal geen nut.

Zonder te weten wat je voor je hebt liggen, is het soms lastig kiezen. Maar als je bij je gevoel kunt komen en daarop durft te vertrouwen, dan maak je altijd de juiste keuze. En zo niet, dan heb je er achteraf altijd weer iets van geleerd.  De weg van het leven is niet altijd even makkelijk. Stenen, wind, hagel, gaten. ….je komt ze op elk pad tegen. Maar ook weet je dat er uiteindelijk weer een keer een zonnetje tevoorschijn komt. Soms weet je niet hoe je toch elke keer weer de moed weet te vinden om door te ploeteren,en andere dagen loop je op wolkjes, vederlicht.

Het is maar net wat je gelooft. Is jouw route van tevoren al helemaal vastgelegd en kom je uiteindelijk op het pad dat men voor jou in gedachten had, of heb je altijd een keuze?Waar de een snel alle obstakels overwint en daardoor steeds op een andere route terecht komt, zal de ander zich elke keer blijven stoten aan dezelfde steen. Totdat  er inzicht ontstaat en je over die steen heen kan stappen en daardoor je les hebt geleerd.

Ik weet ook niet hoe de wereld in elkaar zit, maar ik weet wel dat ik het soms verdomde lastig vind om elke keer weer de juiste keuze te maken en me bij die keuze neer te leggen zonder terug te kijken en vol heimwee te verlangen naar “wat als.”

Ik geloof erin dat ieder mens uiteindelijk op een zonnige route terecht kan komen.Hoewel dat voor de een lastiger zal zijn dan voor de ander. Als je altijd donderwolken op jouw route hebt, geloof je misschien ook dat jouw pad alleen maar wolken bevat en zie je die kleine zonnestralen die er wel zijn, niet meer.

Als je na een zware toch uiteindelijk bovenaan bent, is de opluchting des te groter.Je voelt je goed, terugkijkend naar wat je allemaal hebt overwonnen. En op het moment dat je eraan gewend bent, dat alles zo goed en kalmpjes verloopt, dient zich weer een nieuwe splitsing aan. 🙂

IMG_20170330_193748_565