Het liefst zou je veel meer doen, het liefst zou je overal bij zijn, het liefst zou je nu afstuderen, het liefst zou je volle bak werken, sporten, naar festivals gaan en ga zo maar door. Maar het is hoe het is…..hoe vreselijk cliché dat ook is.

Het proces van afscheid nemen van je “oude leven”  doet pijn en kost tijd. En hoeveel tijd….. dat kan niemand je vooraf zeggen. De één hakt de knoop direct door, de ander doet er langer over en sommigen blijven er voorgoed in hangen.

Je kunt twee dingen doen:

Of terug blijven kijken en constant verlangen naar wat er was, of kijken naar het nu en elke keuze die je maakt, bewust maken omdat je weet dat jouw lichaam het waard is, omdat je voelt dat het nodig is, omdat je niet anders kunt.

Je hebt namelijk altijd een keuze. Niet in wat je overkomt, maar wel in hoe je ermee omgaat. Wat wil je nu? Wat is er mogelijk? Wat kun je daar zelf in doen. En ja, dit betekent dat je sommige dingen, mensen, activiteiten moet gaan loslaten. Maar weet ook dat loslaten, ruimte schept. De ruimte die jij nodig hebt om jezelf opnieuw uit te vinden en om opnieuw op zoek te gaan naar mogelijkheden.

En als je zover bent dat jouw leven een andere invulling heeft gekregen, blik dan soms eens terug. Niet vanuit het verlangende, maar wel om te zien hoe ver je bent gekomen. Wat je doorstaan hebt, waar je afscheid van hebt genomen, welke keuzes je hebt gemaakt en vooral naar wat het je heeft opgeleverd.

Wees dankbaar voor alles wat er is, blijf dit elke dag benoemen, hoe klein het ook is in het begin. Je zult merken dat er steeds meer is om op te noemen.En het allerbelangrijkste……geniet! Geniet met volle teugen van alles wat je nog WEL kunt, wat er nog WEL lukt. Het leven is veel te mooi.

Welke keuzes hebben jou geholpen?

Liefs,

Paula